|
|
|
|
|
لطفا اختراع خود را براي خوانندگان شرح دهيد... اختراع من درب مخصوص جهت جلوگيري از اتلاف انرژي)DGA (نام دارد. دو حلقه ريلي دايره اي شكل به شعاع يك سانتي متر بستر حركت درب را تشكيل مي دهند. (طبق شكل) دو نيم دايره به اندازه كمان 160 درجه(جمعا320درجه)از جنس شيشه و يا پلاستيك به همان شعاع يك سانتي متر بر روي ريل ها طبق نقشه سوار مي شوند كه ارتفاع دو طرف آنها توسط واشرهاي مخصوص نرم پوشيده شده است. دو دستگيره موجوي در هر سوي دو كمان كمك مي كند كاربر به راحتي بتواند ورود و خروج را انجام مي دهد . 40 درجه ( حدود 60 سانتي متر) فضاي مفيد وجود دارد كه وارد و يا خارج شونده مي تواند از آن عبور كنند . در زمان ورود يا بازكردن درب مستقيما و اتوماتيك وار درب مقابل بسته مي شود و وقتي شخص وارد فضاي داخلي دو نيم دايره مي شود و درب روبه روي خويش را مي گشايد متعاقبا درب پشت سر به صورت مكانيكي بسته مي شود و اين امر باعث مي شود فضاي داخل و خارج هيج ارتباطي به هم پيدا نكنند . ريل پايين بر روي زمين محكم مي شود وريل بالا بر روي يك صحفه دايره اي فلزي نصب مي گردد. لطفا مزيت هاي اختراع خود را براي خوانندگان شرح دهيد. هميشه در زمان باز و بسته شدن درب هاي ورودي منازل و بويژه مغازه ها و سالنها و... مقدار قابل توجهي از انرژي سوختي حرارتي هدر مي رود و با عث اتلاف اين سرمايه گرانبها مي گردد . اين اختراع و نصب آن در ورودي ها باعث آن مي شود كه با كمترين اتلاف انرژي شخص يا اشخاص وارد و يا خارج محيط شوند بدون آنكه تغيير آنچناني در دماي فضا ايجاد شود . سيستم اين نوع درب به شكلي طراحي گرديده است كه در لحظه ورود و باز شدن درب a درب b بصورت خودكار بسته مي شود و در حالت باز كردن درب b درب a بسته مي شود كه اين باعث مي شود كه اين باعث مي شود فضاي داخلي وخارجي با يكديگر كمترين ارتباط را داشته باشند. نصب اين نوع درب بسيار ارزان قيمت و ساده مي باشد و مي توان به راحتي آن را طراحي ، توليد و نصب نمود . ارزان قيمت و بومي بودن آن نسبت به درب هاي اتوماتيك و... قابل توجه است . البته شايان ذكر است كه رعايت فاصله ها و زوايه هاي طراحي بسيار مهم و تعيين كننده است ، لطفا جهت درك بهتر وضعيت به تصاوير توجه فرماييد. با استفاده از اين نوع درب مخصوص حدود 50 تا 70 درصد از اتلاف انرژي از طريق ورود و خروج افراد جلوگيري مي نمايد كه اين موضوع در مقياس بالا بسيار تعيين كننده و قابل توجه است به عنوان يك مخترع و مبتكر معضلات موجود در مسير فناوري و اختراع در كشور را چگونه ارزيابي مي كنيد؟ در اين خصوص لازم است سه نكته مهم را مدنظر قرار دهيم.نخست اينكه مراحل اداري ثبت اختراع در ايران زمانبر است.به عنوان مثال از زمانيكه مخترع نسبت به معرفي اختراع خود به سازمان ثبت مالكيت صنعتي اقدام مي كند بايد سه مرحله را طي نمايد.هم اكنون هريك از اين مراحل 20 الي 25 روز طول مي كشد و در اين جا زمان به عنوان عاملي اساسي در اختراع از دست مي رود.از سوي ديگر،مشكل رفت و آمد براي مخترعيني كه درتهران به سر نمي برند به علت بعد مسافت دو چندان مي شود.البته اخيرا قرار است تنهامرحله دفاع نهايي از اختراع در تهران انجام گيرد و باقي مراحل به صورت اينترنتي صورت پذيرد.اگر اين طرح انجام گيرد گام بسيار موثري در راستاي ثبت اختراعات صنعتي برداشته مي شود. مشكل ديگري كه در پيش روي مخترعين قرار دارد مربوط به نمونه سازي اختراع است.در اختراع ميان “ايده سازي”و”نمونه سازي”فاصله عيني وجود دراد.به اين معنا كه ايده خطور يافته به ذهن مخترع بايد بتواند در عرصه عيني و عملي فعليت پيدا كند و مورد ارزيابي ديگران قرار گيرد.اما اين نمونه سازي هزينه بر است.از اين حيث ممكن است يك مخترع ايده مناسب و جذابي در ذهن داشته باشد اما نتواند در عرصه عمل و در مرحله نمونه سازي ،به دلايل هزينه هاي بالا و عدم حمايت مالي اين طرح را عينيت بخشد.همين مسئله سبب مي شود تا ايده در همان دنيي ذهن باقي بماند و بعضا تخت تاثير عوامل بيروني و مالي به فعليت نرسد.بنابر اين بايد مخترعين را در مسير نمونه سازي اختراعاتشان ياري نمود. مشكل ديگري كه در اين خصوص وجود دارد مربوط به ارائه طرح وسط مخترع است.مخترعين از اينكه با ارائه طرح خود زمينه را براي سوء استفاده برخي افراد سود جو فراهم آورند به شدت مي هراسند.آنها مي هراسند تا طرح آنها دزديده شود و توسط فرد ديگري به صنعت و بازار عرضه شود.بنده با قاطعيت مي گويم كه اين ترس كاذب است.هرچند بايد زمينه هاي اين سوء استفاده توسط مسئولين از بين برود اما خود مخترعين نيز نبايد در اين خصوص واهمه اي داشته باشند.حتي اگر در بدترين حالت ممكن طرح آنها دزديده شود آنها مي توانند با استناد به خلاقيت خود طرح جديدتري را ارائه نمايند.متاسفانه مشاهده مي كنيم كه برخي مخترعين در اثر واهمه اي كه نسبت به دزديده شدن طرح خود دارند در همان مرحله ايده سازي متوقف مي شوند.مخترع نبايد مانع خود شود.اين ترس دقيقامانعي است كه مخترع در برابر خود و تفكرات خود به وجود مي آورد و از اين نقطه ضربه سختي مي خورد. بري افرادي كه در ابتداي مسير تحقيق،پژوهش و اختراع قرار دارند چه پيامي داريد؟ آنچه مسلم است اينكه مخترعين بايد در مسير پيگيري طرحها و اختراعات خود همه موانع موجودرا بررسي نموده و هرگز تصور نكنند چون مخترع هشتند نبايد هيچ گونه مانعي در برابر آنها وجود داشته باشد.اين نوع تصور سبب مي شود تا مخترع با مشاهده اولين بن بست دلسرد شودو عطاي اختراع را به لقاي آن بخشد.اما اين رويكرد صحيح نيست.يك مخترع واقعي بايد خود را جهت مقابله با همه موانع آماده سازد. از سوي ديگر،يك اختراع بايد كارآمد و موثر باشد.هم اكنون برخي اختراعات در سطوحي بسيار بالا و برخي در سطوحي پايين تقسيم بندي مي شوند ،اين در حالي است كه اختراع بايد در جامعه ما كاربرد داشته باشد و نمود و تاثيرگذاري خود را نشان دهد.البته موانع حمايتي موجود نيز به صورت خودكار بر روي ارائه طرحهاي غير كاربردي موثر است و حتي برخي افرادي كه طرحهاي موثري دارند پس از نمونه سازي جهت كسب امتيازات بهتر و بيشتر طرح خودرا به خارج از كشور معرفي مي نمايند.به راستي چرا بايد چنين اتفاقي رخ دهد؟ بنابر اين ضمن اينكه مسئولين بايد راهكارهاي لازم جهت حمايت از اختراعات را با هدف استفاده بهينه و كاربردي از آنها فراهم نمايند،يك مخترع نيز بايد آماه مقابله با موانع احتمالي موجود باشد.به نظر من بايد هر دوي اين موارد را مورد دقت نظر قرار داد.در اين خصوص مخترع بايد با آگاهي حركت كندو به عبارت بهتر آگاه سازي شود.مسئولين نيز بايدبا تلاش خود مانع از پرپر شدن ايده هاي مخترعين شوند. |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387ساعت توسط قباد احمدی
|
|
||